برنامه مشهد:
کميته شرق کشور برنامه خود را در مشهد در محل مسجد دانشگاه برگزار نمود.
حاضرين در اين مراسم از ساعت ۱۷ در محل گردهم آمده و پيش از اذان به بيان نظرات خويش پرداختند.
در ابتدا آقای پناه آبادی دبير دانشگاه پيام نور با اشاره به اتفاقات صورت گرفته در دانشگاه امير کبير و بازداشتهای ۱۸تير امسال و يورش به دفتر ادوار تحکيم اين چنين برخوردهايی را تقبيح کردند.
پس از ايشان آقای حامد منزه عضو انجمن اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به فشارهای بيش از حد در ماه های اخير، انجام اعمال خلاف قانون و نسبت دادن آن به دانشجويان و دستاويز قرار دادن آن جهت حمله به دانشجويان، خطر زمينه سازی برای حمله جديد در مهرماه را ذکر کردند. چرا که با توجه به شرايط فعلی(تحريمها، بنزين، نارضايتی های اجتماعی و…) بايد صدای منتقد را خاموش کرد. ايشان باز نشسته کردن اساتيد، بستن روزنامه ها آتش زدن دفتر احزاب و… را در همين جهت ارزيابی کرده اما اين رفتار را شکست خورده به حساب آوردند. ولی نگرانی از برخورد شديدتر را يادآور شدند.
ايشان ادامه دادند با آزاد شدن جمعی از دوستان بازداشتيمان ياد دوستان در بند را فراموش نخواهيم کرداز قبيل دکتر کيوان انصاری که حدود يک سال است که در بازداشت است و همچنين احمد قصابان، مجيد توکلی و احسان منصوری و شمشير نقد را تيز نگه خواهيم داشت تا احساس نشود که نقدهای دانشجويان ضعيف و کند شده است.
پس از ايشان علی قلی زاده نماينده انجمن اسلامی دانشگاه شاهرود با ذکر تصميم دولت نسبت به فشاربر دانشگاه پس از روی کار آمدن، شروع اين برخوردها را به مدتها قبل تر ارجاع داده از قبيل تعليق جمعی از تشکلات مانند انجمن اسلامی (۴۴انجمن در کشور) مجمع اسلامی، جمعيت اسلامی و… که وزير علوم آن را با افتخار تحت عنوان ساماندهی تشکلها معرفی می کند که اين برخوردها در امير کبير به اوج خود رسيد. اميرکبير به عنوان قلب تپنده جنبش دانشجويی از مدتها قبل مرتباً با مشکلاتی مواجه بود تا اينکه به عنوان محل اجرای شوی احمدی نژاد انتخاب شد که حتی با فراخواندن طرفداران از سراسر دانشگاه ها باز با انبوه انتقادات مواجه گرديد که به طبع آن کينه دولن مردان شکل گرفت.
هدف از اين پروژه و حوادث ۱۸تير ايجاد ارعاب و وحشت در جامعه و به زير سلطه کشيدن صدای منتقد بوده است که خوشبختانه نتوانستند به هيچ کدام از انتظاراتشان دست يابند.
حتی شکنجه های قرون وسطايی دانشجويان در بند را نيز بايد از اين منظر نگريست که با مقاومت اين ۳ اسوه مقاومت و پايداری جنبش دانشجويی و حمايت های گسترده در داخل و ابراز نگرانی های بيشمار جوامع بين المللی اين تفکر را نيز به شکست رسانيد.
علی صابری دبير اسبق انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنيک (اميرکبير) که چندی است آزاد گرديده نيز با جمله ” من به عنوان يکی از کسانی که شرايط را تا حدودی ديده ام…”بيان نظرات خويش را آغاز نمود.
همين جمع شدن ها و حمايت ها باعث بالا رفتن روحيه و قوت قلب دانشجويان در بند است. زمانی که ما در بند بوديم و اخبار گهگاه از بيرون به درون نفوذ می کردبسيار باعث اميدواری ما بود. اين که چه شد که شراتيط اين چنين شدو… داستان تکراری است اما من به کميته انضباطی دانشگاه می خواهم اشاره کنم که يکی از جنايت کارانه ترين رفتارهای تاريخ را از خود نشان داده است که متاسفانه در زير سايه بازداشت ها چندان به چشم نيامد. اخطارها و تعليق از تحصيلهای گسترده و بيشمار و…
اين رفتارها را بايد تحت شرايط عمومی اجتماع مبنی بر ايجاد خفقان ديد اما بعيد می دانم موفقيتی را که می خواهند به دست آورده باشند و جامعه پيروی مورد نظرشان به وجود آمده باشد.
در ادامه آقای فرزين از فعالين سياسی کشور نظرات خود را بيان کردند.
من در ابتدای سخن به عنوان يک پدر وظيفه خودم می دانم که از همه عذرخواهی کنم که کاری ۳۰ سال پيش کرديم که باعث شد بچه های ما امروز داخل اين چنين بازداشت شوند. مشکل ما اين بود که کار بدون تفکر کرديم و هيچ نمی دانستيم که چه خواهد شد. من هم شکنجه ساواک داشتهخ ام و هم جمهوری اسلامی. امروز شرايط ما به نحوی است که کوچکترين حرکت و تحليل نتيجه ای به بار می آورد که بر سر بچه هايمان آمد. اما زمانی که ما وسايل بيان افکارمان همچوه نشريات و… را نداريم از هر فرصتی برای اين منظور استفاده خواهيم کرد چه در اتوبوس چه بر سر چهارراهی و…
تنها کاری که الآن بايد کرد اين است که دست در دست هم دهيم ما شويم تا هيچ کس نتواند ما را بشکند. ديگر دوره کارهای پشت پرده و شيخوخيت گذشته و اين کارها جواب نمی دهد و بايد عيان دفاع کرد. بايد خانواده های آنها تنها نگذاشت و همراهشان بود.
دکتر جمشيدی يکی ديگر از فعالين سياسی نيز نظرات خويش را اين چنين بيان کردند.
در ايران هر چه سعی شده استبداد ايجاد شود ولی در گذر زمان اين استبداد محدود تر شده و فضا به مرور بازتر شده است. درست است که در مقاطع کوتاهی فشار زياد شده اما هيچگاه استبداد قبلی برگشت پذير نبوده است. در زمان انقلاب ما می گفتيم استقلال آزادی جمهوری اسلامی. حال عده ای روی اسلام آن بيشتر پافشاری می کنند اما نمی توان آن را ابزاری برای نيل به اهداف خود استفاده کنند.
اما ما در فضای امروزيم حال چه بايد کرد؟ بی تفاوت باشيم؟ که مسلماً خير می خواهيم تغيير کنيم و اين تغيير بايد به سمت مطلوب باشد. اما ما می نگريم و می بينيم اين مجموعه مطلوب ما نيست. امام علی (ع) را می بينيم و مقايسه می کنيم که با منتقدين و مخالفين خود چگونه برخورد می کرد. حاکميت بايد با منتقدين که تنها هدف اصلاح دارند، نحوه رفتار خود را تغيير دهد.
در ادامه اشکان آرشيان عضو انجمن اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد با ذکر بخشی از شکنجه های وارده بر دانشجويان در بند رنجنامه چهارم خانواده دانشجويان بازداشتی که شامل زير شکنجه های وارده بر دانشجويان است را قرائت کرد که حضار را بسيار منقلب گرديدند.
امير خدابنده عضو انجمن اسلامی معلمان نقد وارد بر فضای فعالين اجتماعی را عدم هماهنگی و تعامل با هم دانست و با ابراز اميدواری جهت تقويت روابط هرچه بيشتر نهادهای مدنی خواستار مقابله با اين گسست و همياری تشکلهای مختلف گشت.
در انتها با فرا رسيدن زمان اذان مغرب حاضرين پس از برپايی نماز جماعت افطار کردند.
همچنين حامد منزه عضو انجمن اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد بيانيه پايانی مراسم را قرائت نمود.

مراسم شيراز:
دانشجويان از ابتدای صبح در جوار مسجد دانشگاه نشستند که از همان ابتدا با برخوردهای حراست دانشگاه مواجه شدند که سعی در پراکنده کردن دانشجويان داشت. با مقاومت دانشجويان و اجرای برنامه خانواده ی چند تن از دانشجويان در طی برگزاری مراسم از طرف افرادی که خود را حراست دانشگاه معرفی می کردند، مورد تهديد و ارعاب تلفنی قرار گرفتند. به خانواده ی اين دانشجويان گفته شده که فرزندانشان از دانشگاه اخراج خواهند شد. دانشجويان در محل استقرار خود پلاکاردهايی با مضامين غير قانونی بودن برخورد با دانشجويان، زنده و پويا بودن جنبش دانشجويی و… نصب کرده بودند. اين مراسم تا افطار و نماز مغرب و عشا ادامه يافت.