يك قطره آب بودوبادرياشـــــــــــــــــد                يك ذره خاك وبازمين يكتا شــــــــــــــــد

بازهم خبر دستگيريها . ما را ازچه ميترسانيد؟ دانشجويي كه فرياد ميزند واز آزادي دفاع ميكند آيا از حريم زندان ترس دارد؟ مشت هاي گره كرده،بازوان حلقه شده و فريادهاي رساتر شده ماست كه شما را به پرده دري ووحشگيري كشانده است. اين شماييد كه از هر حركت ما وحشت ميكنيد وحاكميت خودتان را زير سوال ميبيند.

البته كه حق داريد،اين قطره هاي بهم پيوسته ديگر سر ايستادن ندارند. اين رود بي بازگشت مصر است كه خودرا به درياي قيام خلق برساند و پايه هاي لرزان شما را بكوبد وبروبد. ياران دبستاني، درهركجا كه باشيم بي گمان در مسيري پاي گذاشته ايم كه ناموس و سنت دانشجوست. غاصبان آزادي درهمه جا يك رنگ دارند : رنگ خاكستري،رنگ مرده  آنها تمام ايران را فرا گرفته اند، ولي ما با جاري كردن رنگ آبي و شايد قرمز رود فريادها وخشمهايمان، خاكسترشان را شسته و به زباله دان تاريخ  هدايت ميكنيم. بيچاره آنان ،كه فكرميكنند مي توانند با تفرقه هاي بي فرهنگي شان ما را غريبه كنند. كوته نظران وكوچك مغزان نميدانند در دنياي آزاديخواهي غريبگي وجود ندارد، هركس دلش براي آزادي ميتپد از جنس ماست و ما ازجنس او هستيم. اين قربت به قدمت تاريخ در قلبهاي ما نهاده شده است.

ديكتاتوري و ولايت يك تماميت است كه با  ”دانشجو” درافتاده و” دانشجو” يك معناي اثبات شده است .

” ما هستيم” وهويت خودرا از جنگ براي آزادي ميگيريم ،حال آنكه اين بي هويتي  درد حكومت درمانده شماست كه براي اثبات خود دست به چماق وزندان و شكنجه برده ايد.

اتحاد دانشجو الزام پيروزي اوست.

پــيــــــــــــــروزي از آن ماســـــــــــــــــت