اي آفتاب رخ بنماي ازنقاب ابر                 كان چهرهء مشعشع تابانم آرزوست

سال نو مبارك ؟

وقتي سال جديد ميآيد، انگار همه چيز به آدم اينرا ميگويد، بايد كارهاي جديد كرد ، حرفهاي جديد گفت .

قديمي ترها دنبال لباس نو و كفش نو و چادرنو ! خلاصه چيزهاي نو بودند…

ولي وقتي تو دانشجويي ، وقتي خودت هنوز ”نو” محسوب ميشوي ، ديگر بايد به مسائل يك طور ديگري نگاه كني .

نگاهي كه قدم اول تا آخرش مسئوليت است.

ديگر نميشود فقط خشك وخالي عيد را تبريك گفت، وقتي در يكسالي كه گذشت ،بیش از ۱۸۰ تن از دانشجویان بازداشت شدند، نميشود الكي خوش بود و نسبت به مسائل بي تفاوت چراكه درهمين يكسال بیش از ۳۴۰ مورد احضار و صدور حکم برای فعالین دانشجویی داشتیم.

ديگر نميشود بايك كارت تبريك خيلي زيباازهفت سين هاي رنگارنگ ، براي آدمها شادي ارسال كردوقتي خانواده هاي ياران زندانيمان پشت ديوارهاي اوين سفره هفت سين شان را پهن ميكنند.

ولي همه اين حرف به اين معنانيست كه سال نو نبايد مبارك باشد، نه ، چيزي كه بايد نو شود مسئوليت پذيري ماست .

ما بايد امسال را براي مردممان مبارك كنيم. بايد كهنگي هايي كه در سال گذشته باعث شد حكومت هركاري كه دلش خواست با ما بكند را كنار بزنيم .

و بايد بگذاريم همه معني واقعي بهار و نو شدن را ياد بگيرند.

مگر جنبش دانشجويي هميشه پيام آورنده نيست ؟ اين قانون همه جا حكم ميكند پيام بهار را هم ما ميآوريم . با ايستادگي هايمان ، با خروشمان و با تمام تلاشهايي كه براي آزادي خواهيم كرد.

ما بايد پيام خانواده هاي زندانيان سياسي را كه از پشت ديوار اوين براي همه دانشجويان ارسال كردند به همه برسانيم ، بهار آمده است . از 209 تا پشت ديوار اوين تا همه جاي ايران .

هيچكس نميتواند جلوي آمدن بهار را بگيرد.

جنبش دانشجويي با وحدت و ياري همه يارانش سفره سرفرازي هاي اين خلق را رقم خواهد زد. پس عيدمان مبارك است . چرا كه ما ميخواهيم كه مبارك باشد.

بادرود به همه دانشجوياني كه براي ايستادگي شان هزينه ها دادند و براي گفتن كلام حق از چيزي هراس ندارند.